Marijke van Eijkeren - Fotograaf
Home | Galerie | Blog | Routes | Publicaties | WerkAanDeMuur | Over mij | Contact

Blog 2020

September 2020

Verdronken Zwarte Polder

kust zeeuws vlaanderen

West-Zeeuws Vlaanderen kent maar een smalle strook duinen. Een dijk beschermt voor het belangrijkste deel het achterland. Maar de zee is soms sterker. In 1802 was er ter hoogte van Nieuwvliet-bad een dijkdoorbraak bij de Zwarte Polder. Nog altijd stroomt het zeewater op deze plek de Verdronken Zwarte Polder binnen. Nu is het een natuurgebied met duin, schorren en zilte plassen.

kleine zilverreiger

De slufter die na de dijkdoorbraak ontstond, ligt in het midden van het natuurgebied ter hoogte van de strandopgang tegenover de voormalige camping De Pannenschuur. Bij vloed stroomt het zeewater hier binnen en neemt ook zand mee. Zo is een mooi natuurgebiedje ontstaan waar verschillende soorten vogels voedsel kunnen vinden: veel meeuwen, maar ook steltlopertjes, scholeksters, kleine zilverreiger en soms lepelaars. Om ze te spotten moet je wel 's morgens vroeg zijn voordat mensen hun hond uitlaten en toeristen via het plankier langs de plasjes richting strand lopen.

zonsopkomst verdronken zwarte polder

Zand waaide over de oude dijk. Zo ontstond aan de zeekant een smalle duinenrij. Die duinvorming gaat nog steeds door. Door het natuurgebied de Verdronken Zwarte Polder loopt van oost naar west een wandelpad. Het pad loopt door het deel van de polder waar een dichte begroeiing is van inheemse struiken. Hier kun je genieten van de zangvogeltjes zonder de kwetsbare natuur van schorren en slikken te verstoren. Je kunt het pad bereiken via het strand, de plankieren over de slufter of het fietspad langs de kust.

verdronken zwarte polder

Het meest westelijk deel van de Verdronken Zwarte Polder is niet toegankelijk. Je kunt het mooi overzien vanaf het fietspad over de dijk. Neem een verrekijker mee en een flinke telelens als je foto's wilt maken. Het is een kwetsbaar stukje natuur, maar helaas is niet voor iedere recreant duidelijk dat het om die reden niet toegankelijk is. Vanaf het strand loop je zo het natuurgebied in en aan de duinenrand kun je er lekker uit de wind zitten. En waarom zou je met je hond omlopen via het pad en het strand als je ook langs de plas je plekje aan de duinrand kunt bereiken. Een enkel informatiepaneel plus de palen die rond het gebied staan, blijken helaas onvoldoende.

wulp

Is dat de reden dat ik dit jaar in de vroege ochtend alleen meeuwen en een eenzame wulp spotte? Het was de bedoeling dat hier de dwergstern zou broeden. Hopelijk vinden de vogels in het broedseizoen meer rust.

zeekraal in de verdronken zwarte polder

Eind september, oktober kleuren de kwelders en de schorren rood van de zeekraal. Het is een vetachtig plantje dat groeit in een zout milieu. Die rode kleur ontstaat door het zout dat het eenjarige plantje een seizoen lang opslaat in de blaadjes. Die worden daardoor steeds roder.

zeedistel

Vlak langs het pad naar het strand groeien kleine groepjes blauwe zeedistel. Dit prachtige plantje heeft een voorkeur voor het droge zand op de overgang van strand naar duin. Hij bloeit van juni tot augustus; een enkele pronkt ook in september nog met zijn mooie blauwe bloempjes. Maar alleen al het blad dat van onder naar boven steeds blauwer kleurt is prachtig om te zien. Het is een soort van de rode lijst en dus beschermd.

zeeraket

Een andere plant van de zeereep is de zeeraket. Hij groeit zelfs nog op het strand en dat ondanks de droge zomer. Hij blijkt te leven op ondergestoven dode planten en dieren. De een zijn dood, de ander zijn brood.

dagpauwenoog

Meer oostelijk loop je over een zandpad met aan beide kanten struweel. Zo 's morgens als de zon meer warmte geeft is het opletten. Vlinders warmen hier lekker hun vleugels op in het warme zand. De dagpauwoog is een standvlinder die je nog tot laat in het jaar kunt zien. Hij overwintert op een koele, vochtige plaats in een boom of een gebouw.

silene

Langs het pad vallen de witte bloemen van de silene op. Het is een van de vele soorten silene's. Ze bloeien van april tot in het najaar.

rozenbottels van de hondsroos

In het dichte struikgewas van de Verdronken Zwarte Polder vinden vele soorten vogels niet alleen nestgelegenheid, maar ook volop voedsel. De rozenbottels van de wilde roos zijn niet heel erg gewild bij vogels, maar leveren daarom wel tot ver in de winter voedsel. Ze zitten bomvol vitaminen. De zaden ontkiemen het beste als ze eerst de maag van een vogel gepasseerd zijn.

tak met bessen van meidoorn

De meidoorns zien rood van de bessen. Er zitten er dit jaar opvallend veel aan. Hele zwermen spreeuwen doen zich er te goed aan. Maar ook de houtduiven vinden het een smakelijk hapje

houtduif

Home