Marijke van Eijkeren - Fotograaf
Home | Galerie | Blog | Routes | Publicaties | WerkAanDeMuur | Over mij | Contact

Blog 2021

April 2021

Koningsdag

 

krakeend

Het voorjaar wil maar niet op gang komen. Het is veel te koud voor de tijd van het jaar. Er zijn meer nachten met dan zonder nachtvorst. Maar de natuur lijkt zich weinig aan te trekken van de kou. En de zon die volop schijnt vergoedt veel. Ook op deze koningsdag is een oranjezonnetje beloofd. Hoogste tijd voor een vroege ochtendwandeling in Nieuw Wulven.

ooievaarsnest

De ooievaar ligt nog lekker te slapen en houdt de eitjes warm. Of zouden er al jongen onder zijn vleugels zitten?

grauwe gans

Het ganzenpaar met wel twaalf jonkies is al lang aan het ontbijt begonnen. De kleintjes zoeken zelf hun voedsel terwijl de ouders waakzaam speuren naar gevaar.

meerkoet meerkoet voedert jongen meerkoet met jongen

De jonkies van de meerkoet zijn nog niet zo ver. Ze laten zich lekker voeren door pa of ma. Zo leren ze wel snel zwemmen. De grootste buit is voor degene die het eerste bij het lekkere hapje is.

gewone vogelkers

De vroege kers en de sleedoorn zijn al weer uitgebloeid. Maar het mooie van de natuur is dat iedere soort zijn eigen groeischema heeft. Overal in Nieuw Wulven staat nu de gewone vogelkers in bloei met prachtige witte pluimen die heerlijk geuren. Het is een inheemse struik in tegenstelling tot de Amerikaanse vogelkers. Hij houdt van natte grond en kwam veel voor in rivierengebied. Het is daarom een struik die zich thuis voelt op de natte komgronden van Nieuw Wulven, in de Romeinse tijd het stroomgebied van de Rijn. In het voorjaar profiteren de insecten van de nectar en in het najaar de vogels van de bessen.

berkenkatjes

De berkenkatjes verschijnen gelijk met het jonge blad. De mannelijke katjes hangen aan het uiteinde van een twijg. De vrouwelijke katjes groeien rechtop in de oksel van het blad. Pas na de vruchtzetting gaan de vrouwelijke katjes hangen.

populier

In de vorige eeuw was Nieuw Wulven nog weidegebied met verspreid populierenbosjes. De populieren zijn nu onderdeel van het bos. Het jonge blad is niet lentegroen maar heeft een warme goudgele kleur. Vooral in het tegenlicht van de vroege ochtendzon geeft dat een mooi effect.

vossestaart

De vossenstaart bloeit als eerste van de grassen. Op de grassprieten fonkelen duizenden dauwdruppeltjes in het zonlicht.

pinksterbloem pinksterbloem

Eind april, al ver voor Pinksteren, verschijnt de pinksterbloem. Je ziet hem vooral in de natte gedeelten van grasland, vooral aan de slootkant. In Nieuw Wulven bloeit hij niet alleen in de bermen en open stukken, maar ook in het bos tussen de bomen. Daar verwacht je geen pinksterbloemen. Maar zo vreemd is het ook weer niet als je bedenkt dat dit voormalige weidegrond is. De pinksterbloem is de waardplant van het oranjetipje. Het was zo vroeg op de morgen nog te koud voor de vlinder om bij te dragen aan het oranjefeest. De volgende dag, in de vroege middag, vlogen ze volop in het bos. Helaas toen geen camera bij me.

vink tjiftjaf

pimpelmeeskoolmees

Wat wel volop vloot en vloog waren de vogels. De vink, tjiftjaf, pimpelmees en koolmees hoor en zie je overal in Nieuw Wulven. In de winter bezoeken de mezen en vinken uit het bos mijn tuin waar hun tafeltje is gedekt. Het is een vrolijk gezicht al dat gefladder. In het vroege voorjaar is ook de tjiftjaf van de partij. Ik herken hem meteen aan zijn onrustige gedrag. Hij komt niet voor de zonnebloempitten in de voedersilo. De tjiftjaf eet liever kleine insecten. Na een paar dagen zoekt hij toch maar zijn heil in het bos aan de overkant. Daar is het blijkbaar fijner nestelen. Zijn dubbelganger de fitis was ook weer teruggekeerd uit de warmere streken. Je kunt deze twee vogels eigenlijk alleen uit elkaar houden als ze zingen. Ook het gedrag kan je wat wijzer maken. De tjiftjaf roept vaak uit de top van een boom zijn naam. De fitis leeft meer verborgen in het lagere struikgewas waar hij een melancholisch liedje zingt dat eindigt in mineur.

winterkoninkje

Ook het winterkoninkje laat zich luidkeels horen in het bos. Het is bijna niet te geloven dat zo'n klein vogeltje zoveel geluid kan voortbrengen. Met de verrekijker kun je pas goed zien hoe prachtig het verenkleed is van dit parmantige vogeltje: duizend schakeringen warme bruine tinten. Ik had ook gehoopt op de blauwborst en de sprinkhaanzanger. De vaste stek waar ik ze vorig voorjaar vaak heb kunnen bewonderen is drastisch onder handen genomen, maar misschien heeft het ook te maken met het koude voorjaar. De dag erna hoorde ik wel de koekoek; die had ik nog niet verwacht.

ooievaarsnest

Op de terugweg nog even langs de ooievaar. Hij of zij is net wakker zo te zien. Actiefoto's zitten er nog even niet. Maar ik weet weer hoe fijn het is om vroeg uit de veren te zijn.