Marijke van Eijkeren - Fotograaf
Home | Galerie | Blog | Routes | Publicaties | WerkAanDeMuur | Over mij | Contact

Blog 2021

Augustus - september 2021

Nazomer in Zeeuws-Vlaanderen

 

zeegezicht Nieuwvliet-bad

Weer of geen weer, in Zeeuws-Vlaanderen is het altijd heerlijk vakantie vieren. Een wandeling langs het strand vanuit Nieuwvliet-Bad, De Zwinroute fietsen of een wandeling door de Verdronken Zwarte Polder verveelt nooit. Een haaientand vinden of de boomkikkertjes zien maakt een vakantie helemaal geslaagd.

molen van Zuidzande

De Zwinroute is altijd onze eerste fietstocht van een vakantie in Zeeuws-Vlaanderen. Hij staat niet meer aangegeven met ANWB-bordjes, fietsknooppunten wijzen je nu de weg. Het landschap is nooit hetzelfde. Dit jaar zagen we voor het eerst draaiende wieken van de molen bij Zuidzande. Het is een korenmolen, een ronde stenen beltmolen, gebouwd in 1874. Hij staat op een kunstmatige heuvel, een belt, met een doorgang voor de wagens die het graan kwamen halen. De molen, hij heeft geen naam, is één van de drie molens in Nederland met een houten hoepelvang. Hij werd in 2019 gerestaureerd. Dankzij vrijwillige molenaars maalt de molen nu weer graan.

Dit keer laten we Sluis links liggen en rijden via Terhofstede over een rustiek weggetje naar Retranchement, het Franse woord voor verschansing. Het is een oud vestingstadje dat deel uitmaakte van de Staats-Spaanse Linies. Over de wallen die er nog altijd liggen, kun je een wandeling maken.

boomkikker boomkikker

In de braamstruiken langs het pad maak je een kans op boomkikkers. Sinds we hier een keer een groepje fotografen aan het werk zagen weten we waar je ze kunt verwachten. Je moet goed kijken, want het zijn hele kleine beestjes waar je gemakkelijk overheen kijkt. Dit jaar hadden we geluk. Precies op de plek waar we ze bijna altijd zien zat een kikkertje zich stilletjes op te warmen. Hij was niet alleen. Na even goed kijken ontdekten we er steeds meer. Dankzij de zuignapjes kan de boomkikker goed klimmen, maar in bomen klimmen? Dat doen de Nederlandse kikkertjes niet. Ze zitten graag op het blad van een braamstruik om op te warmen in de zon. Ze zijn grasgroen, maar kunnen van kleur veranderen van lichtbruin tot donkergroen. Het is een nachtdier en overdag dus niet erg actief. Het is bijzonder dat we de boomkikker hier zo vaak zien want hij staat op de rode lijst.

Het Zwin

De naam Zwinroute is eigenlijk een beetje misleidend. Het is geen fietsroute door of langs het Zwin maar door de polders van West Zeeuws-Vlaanderen en de duinenrij langs de zee. En ja, op de kaart gezien rijd je inderdaad een stuk langs het Zwin, maar zonder dat je er ook maar iets van kunt zien. De officiële route komt zelfs niet langs het uitzichtpunt bij de grenspaal waar het zeewater het Zwin binnenstroomt, maar volgt de weg beneden langs het duin. Dat is het punt waar we altijd van de route afwijken en het steile pad omhoog kiezen om even een stop te maken bij het uitkijkpunt over het Zwin. Wil je echt het Zwin beleven en de vogels die hier verblijven van dichtbij zien, dan moet je aan de overkant in België zijn.

kwal

Afhankelijk van het weer wisselen we een fietstocht af met een wandeling langs het strand. De eeuwig durende beweging van de zee en het geluid van de branding geven rust in je hoofd. En er is altijd wel weer wat bijzonders te zien. Een plant die op het droge zand kan overleven is de zeeraket. Zijn voedsel haalt hij uit dode planten en dieren die bedekt zijn door het zand. Je ziet hem dan ook vaak op het vloedmerk, de strook langs de kust tot waar de vloed komt en waar zeewier en schelpen blijven liggen. Afhankelijk van de wind zie je meer of minder kwallen liggen op het strand. Meestal is het de kompaskwal en zie je alleen de ronde bovenkant. Zo, met de tentakels zichtbaar was ik nog nooit een kwal tegengekomen. Het blijkt de zeepaddestoel te zijn met inderdaad dikke tentakels.

Verdronken Zwarte Polder

Tussen strandpaviljoen de Strandganger en de strandopgang tegenover Beach Resort Nieuwvliet-Bad kun je een prachtige wandeling maken door de schorren en het duin van de Verdronken Zwarte Polder. Het is een prachtig stukje natuur tussen Zeedijk en zee. In 1623 werd de Zwarte Polder ingepolderd. Na een dijkdoorbraak in 1802 is de dijk verlegd. De Verdronken Zwarte Polder werd overgelaten aan de grillen van de zee. Het zeewater kon door het ontstane gat in de dijk vrijelijk naar binnenstromen. Er ontstonden geulen en het zeewater voerde zand en slib mee. Zo ontwikkelde zich een prachtig natuurgebied. Nog altijd kan het zeewater via de slufter het gebied overstromen. Al gebeurt dat minder vaak dan vroeger omdat de voormalige polder door het zand en de slib die achterblijven steeds hoger komt te liggen.

Na de open vlakte van het schor gaat het uitgezette wandelpad over het duin. Er onder ligt de oude zeedijk die ondergestoven raakte door het zand dat de wind er overheen blies. Vogels vinden voedsel en nestgelegenheid in de dichte begroeiing aan weerszijden van het pad.

 

Neem halverwege de route door de smalle strook duinen even het doodlopende pad naar rechts en geniet van het uitzicht over de zee.

lamsoor

Eind augustus, begin september merk je in de natuur dat de herfst niet ver weg is. Langs de geul, waar het zeewater naar binnen stroomt bloeien hele velden met lamsoor. Het wordt ook wel de Zeeuwse heide genoemd naar de struikheide die in dit jaargetijde ook in volle bloei staat. De duindoorn kleurt oranje van de bessen. Op de zonnig zuidhelling bloeien nog altijd wilde rozen terwijl er al volop rozenbottels aan de struiken zitten. Echt walstro is typisch een plantje voor de duinen. Hij bloeit met kleine gele bloemetjes van juni tot in oktober.

Via het pad door de duinen aan de overkant van de slufter kom je bij een beschermd stukje schorre met zilte plasjes. Een kleine zilverreiger is er op zoek naar visjes. Het is een belangrijk rustgebiedje voor vogels die foerageren en nestelen aan de Zeeuwse kust die door steeds meer toeristen wordt bezocht. Vanaf de dijk kun je genieten van de vogels en de kleurrijke plantjes van het schor. Terug kun je via het fietspad over de Zeedijk lopen. Daar heb je een prachtig uitzicht over de Verdronken Zwarte Polder. Maar mooi is ook het pad richting zee aan het eind van het beschermde stukje Verdronken Zwarte Polder en over het strand richting paviljoen De Strandganger. Misschien vind je nog een haaientand. Ik vond er een, een kleintje, maar wel heel mooi.

Terug naar Blog 2021