Marijke van Eijkeren - Fotograaf
Home | Galerie | Blog | Routes | Publicaties | WerkAanDeMuur | Over mij | Contact

Blog 2024

Januari 2024

Natuur om de hoek: Kooikersplas

Wintertaling

Alle goede voornemens ten spijt, elke maand een gebied van het Utrechts Landschap gaat het niet worden. De Inspiratiecursus Kerstvakantie heeft mij op andere gedachten gebracht. Ik zoek het dichter bij huis: natuur om de hoek. Elk moment van de dag, wat voor weer het ook is, ben ik lopend vanuit huis zo in bos Nieuw Wulven of bij de Kooikersplas. Zo kan ik optimaal profiteren van mooi licht en is de drempel om op stap te gaan laag. En natuur is er, zelfs binnen de bebouwde kom van Houten, genoeg. Dat is mede te danken aan stedenbouwkundige Robert Derks die de groeitaak die Houten in de jaren zeventig kreeg vorm gaf met zijn opzet 'het groen omarmd'. Het vele water en de inheemse beplanting deden de rest. Zo kan ik in januari hier genieten van kleurrijke wintergasten als Wintertaling en Pestvogel.

Kooikersplas Houten

Een van de opdrachten van de inspiratiecursus was het maken van creatieve foto's door de camera te bewegen. Het leverde een mooie sfeerfoto op van de Kooikersplas. De plas is in Houten-Noord gegraven om zand te winnen voor het bouwrijp maken van de eerste uitbreiding van Houten. Dwars door Houten loopt een groenzone die een oude waterloop, de Geersloot, volgt. De Kooikersplas ligt aan het ene eind, de Imkersplas aan de andere kant.

meerkoet

Zijvertakkingen van de Geersloot verbinden de wijken met elkaar. Zo zie ik al aan het begin van de wandeling een fotogenieke meerkoet zwemmen. In het voorjaar bouwen ze hun nesten vlak bij de huizen.

fuut

Ook de fuut is het jaarrond een vaste bewoner van het vele water binnen de bebouwde kom van Houten. Het is deze januaridagen koud en het voorjaar lijkt nog ver weg. Straks is het weer genieten van de balts van deze sierlijke vogels.

Kuifeend

Het groenbeheer houdt rekening met de vogels in en om het water. Bij het opschonen van de oevers blijven altijd stukken riet langs de waterkant staan. Op een zonnige dag met een blauwe lucht zorgt dit voor een kleurrijke spiegeling: een mooie omlijsting voor de kuifeend.

slobeend

Op de Kooikersplas zwemt een groep slobeenden. Je herkent ze op grote afstand aan hun wel erg grote snavels. De mannetjes zijn prachtig kleurrijk. Helaas te ver weg voor een geslaagde foto. Hier zwemmen twee vrouwtjes. Zoals veel vrouwtjes van eenden zijn ze bruin. Maar aan de snavel zijn ze goed te herkennen.

wintertaling

Meer geluk heb ik met de Wintertalingen. Ze zoeken hun voedsel vooral langs de klant van de plas in ondiep water. Door alle regen van de laatste tijd staat het water hoog en komt tot vlak langs het pad rond de plas. Zo kan ik ze mooi observeren een beetje verscholen achter de takken van de struiken langs de waterkant. Met de felle zon aan de andere kant van de plas is het even zoeken naar het juiste moment om dit mannetje in al zijn kleurenpracht vast te leggen.

wintertaling

Het vrouwtje is bruinig van kleur. Toch is zij vrij makkelijk te onderscheiden van het vrouwtje van de wilde eend. Wintertalingen zijn klein en het vrouwtje heeft een groene spiegel; een klein groen vlekje aan de zijkant van zijn lijf. Ook het zwarte vlekje op de snavel valt op.

wintertaling

De mannetjes hebben het voorjaar al in hun kop. Regelmatig hoor je de hoge fluittoon van de baltsende mannetjes. Ze broeden vooral in het noorden van Europa: Noorwegen, Zweden en Finland. Als broedvogel staat de Wintertaling in Nederland op de rode lijst. Maar in de winter leven ze hier in grote groepen.

pestvogel

Op de terugweg naar huis loop ik via het Kooikerspad door de groenzone. Al een paar weken profiteren hier twee Pestvogels van de bessen van de vele inheemse struiken langs het pad. Lang hoef ik niet te zoeken waar ze vandaag zitten. Ik volg gewoon de lange lenzen van de vele vogelaars die dit kleurrijke vogeltje proberen vast te leggen. Het verbaast mij dat ze er nog steeds zitten en zich niets aantrekken van alle bekijks. Ik voel me wat ongemakkelijk tussen de tientallen fotografen. Het is niet mijn gewoonte om vogels te verstoren. Maar blijkbaar zien de Pestvogels mensen niet als gevaar. Tijdens strenge winters komen ze uit Scandinavië en Noord-Rusland als daar de bessen op zijn. Hier hangen dan altijd nog wel de bessen van de Gelderse Roos die bij andere vogels niet geliefd zijn. Vroeger dacht men dat deze vogels de pest meenamen. Vandaar de naam.

Terug naar Blog 2024